Leczenie objawów astmy

Leczenie astmy aspirynowej jest zgodne z przyjętymi wytycznymi leczenia astmy oskrzelowej, zaleca się stosowanie tych samych leków, co w przypadku astmy o innym podłożu.

Leki dooskrzelowe
Glikokortykosteroidy wziewne (wGKS) są podstawowymi preparatami w leczeniu astmy, kontrolującymi proces chorobowy. Spośród dostępnych leków są najskuteczniejszymi lekami przeciwzapalnymi stosowanymi w przewlekłym leczeniu astmy. Przy ich stosowaniu następuję redukcja objawów astmy oraz poprawa jakości życia i funkcji płuc, lecz także zmniejsza się częstość i ciężkość zaostrzeń. Działanie uboczne wGKS to przede wszystkim objawy miejscowe: chrypka, grzybica jamy ustnej oraz rzadko występujące działania ogólnoustrojowe. Stosowanie wGKS w małych dawkach w zasadzie nie powoduje działań ogólnoustrojowych.

Długodziałające B-mimetyki (LABA – long acting B-agonists) – są lekami rozkurczającymi oskrzela. W leczeniu astmy są stosowane jeśli zażywanie jedynie wGKS nie jest wystarczająco skuteczne, np. występują duszności powysiłkowe lub napady duszności w nocy. Mogą być stosowane jedynie w skojarzeniu z wGKS! Niektórzy chorzy nie tolerują LABA ze względu na występowanie działań ubocznych, głównie uczucie niepokoju, drżenie rąk, uczucie przyspieszonego i nieregularnego bicia serca. Objawy te często mogą ustąpić, po zamianie na inny lek z tej grupy.

Długodziałające leki antycholinergiczne (LAMA – long acting antimuscarinic; tiotropium) – może być włączony do terapii u chorych z ciężką astmą, u których występują zaostrzenia pomimo stosowania leczenia dużymi dawkami wGKS + LABA.

Krótkodziałające B2-mimetyki (SABA – short acting B-agonists; fenoterol, salbutamol) – są stosowane wyłącznie w celu przerwania objawów oraz w razie zaostrzeń, mogą być również stosowane w zapobieganiu powysiłkowemu skurczowi oskrzeli. Zwiększenie zapotrzebowania na te leki świadczy o pogorszeniu kontroli astmy!

Krótkodziałające leki antycholinergiczne (SAMA – short acting antimuscarinic; bromek ipratropium) – są alternatywą dla chorych, którzy źle tolerują SABA, aczkolwiek są mniej skuteczne. W ciężkim zaostrzeniu astmy można je dołączyć do SABA.

Leki doustne
Leki antyleukotrienowe (montelukast) łagodzą objawy astmy, wykazują niewielki korzystny wpływ na funkcję płuc oraz redukują liczbę zaostrzeń.
Doustne glikokokortykosteroidy (oGCS) są stosowane w leczeniu ciężkich zaostrzeń astmy
lub leczeniu przewlekłym bardzo ciężkich postaci astmy.

Leki biologiczne
Leki biologiczne stosowane w leczeniu astmy to przeciwciała monoklonalne (uzyskiwane w laboratorium). Jest to najnowsza metoda leczenia astmy, dostosowana do mechanizmu leżącego u jej podłoża – terapia spersonalizowana. W leczeniu astmy stosuje się przeciwciała anty-IgE (przeciwko immunoglobulinie E – Omalizumab)- dla chorych z astmą alergiczną, anty-IL5 (przeciwko interleukinie 5 – Mepolizumab) i anty-IL5Ra (przeciwko podjednostce a receptora dla interleukiny 5 – Benralizumab) – dla chorujących na astmę eozynofilową. Leki te są podawane w formie podskórnej, w określonych odstępach czasowych. Ich stosowanie zalecane jest dla pacjentów z astmą ciężką, nieodpowiadających na inne formy terapii.

W Polsce prowadzony jest program lekowy refundowany przez NFZ dla osób z astmą ciężką alergiczną (Omalizumabem) oraz eozynofilową (Mepolizumabem lub Benralizumabem). Lista ośrodków prowadzących program leczenia astmy ciężkiej znajduje się na stronie:
https://www.mp.pl/pacjent/astma/astma-ciezka/mapa